31 juli zijn we te midden van 8 andere schepen gereed om uit te varen naar onze eerste bestemming , het Duitse eiland Norderney.
Uit eindelijk ca 6.00 Am vertrekken we , dus de eerste dag van de vakantie is er al geen uitslapen meer bij , lekker dan , maar we gaan wel ergens heen waar we geen van drieën ooit al geweest zijn.
Vanuit Lauwersoog is het ca 1- 1,5 uur varen om via het wad de geul uit op de Noordzee te komen , motor bij , zeil omhoog en niet te veel wind om te beginnen.
Uiteindelijk zet de wind een beetje door en is de richting zodanig dat we lekker kunnen zeilen.
Aan het eind van de middag lopen we Norderney aan en is inmiddels de wind lekker door gaan staan.
De haven is al behoorlijk vol en een plekje zoeken in een box valt niet mee , maar uiteindelijk hebben we er een gevonden en staan er diversen bemanningsleden van de andere boten waar we mee opvaren gereed op de vinger steiger om ons op te vangen, maar helaas zet de wind ons nogal opzij en ons anker boort zich op een daar afgemeerde speedcruiser ……..
De box mochten we ook niet eens in want die was gereserveerd , dus weer er uit en een ander plekje in , dat ging gelukkig wel goed, waarna ik me maar naar de eigenaar van de speedcruiser spoede om de schade die hij aan zijn schip had af te handelen.
Gelukkig niet veel schade , maar mijn ego is wel beschadigd , de eerste keer in mijn leven moet ik naar de verzekering om een door mij veroorzaakte schade te melden 
In Norderney hebben we in de avond inmiddels ons tweede palaver , en daar bespreken we de route voor de volgende dag , en dat wordt Brunsbuttel , achter de sluis van de ingang van het Oostzee kanaal , in de volksmond genoemd het Kielerkanaal. Afstand ca 60 mijl.
Daar aangekomen zien we vlak langs ons aan de andere kant van het steiger enorme schepen passeren die met hun vracht van de Oostzee richting Noordzee varen, een geweldig gezicht.
Het weer is intussen nog steeds goed , en al is het soms een beetje bewolkt , het is steeds lekker warm
De volgende dag varen we door het Kieler kanaal om daarna richting Labue te varen wat aan de Kieler bocht ligt , de aanvang van de Oostzee.
Op het Kieler kanaal leren we gelijk de regels kennen , kortom we liggen voor jan joker te wachten voor een enkel rood licht , en we kunnen dus gewoon varen zonder oponthoud, deze rode lichten zijn voor de grote vaart , pas als er meerder rode lichten getoond worden , dan is het pas verplicht om achter de remming te verblijven en te wachten tot er bijvoorbeeld een konvooi of groot transport voorbij is.
In Labue aangekomen wordt er bij het Palaver besloten om de volgende dag niet vroeg te gaan varen , maar pas later op de dag zodat we de nacht in zullen varen , dit om niet in de nacht bij de volgende bestemming aan te komen maar overdag door smalle geultjes de Hiddensee op te varen waar onze volgende bestemming Vite ligt.

In Labue zijn we eerst nog even een dagje rond wezen kijken en zijn daarbij onder andere naar in een oude Duitse onderzeeer geweest die daar als museum ligt.

In Vite krijgen we de volgende dag een mooi plekje aan het einde van het steiger waar we allemaal bij elkaar kunnen liggen in een soort waaiervorm. ( we hoopten dan ook dat het niet al te hard zou gaan waaien uit het Oosten zodat we op lagerwal zouden liggen)

De volgende dag blijven we hier een dag om het eiland te verkennen , en hier komen we er achter dat deze vakanties niet alleen uit zeilen bestaat , maar dat er ook behoorlijk gewandeld wordt…. Alle wandelschoenen komen tevoorschijn , behalve die van ons….. blaren dus ?

Nou ja het viel wel mee , maar we weten nu dat we als we nog eens met een vereniging tocht mee gaan , dan hebben wij ook wandelschoenen bij ons .

Vanuit Vite gingen we naar het eiland Bornholm naar de stad Ronne, bestemming bereikt!
Dit was uiteindelijk het doel van de vakantie , en gek genoeg begonnen er een aantal van de groep met de uitspraak , nu gaan we op de terugweg, maar dat was nog lang niet het geval.
In Ronne hebben we de volgende dag de bus genomen om een ander deel van het eiland te verkennen , maar omdat het geen fantastisch weer was , was dit eigenlijk niet veel bijzonders.
We zijn met een soort dagretour kaartje met de bus letterlijk naar de andere kant van het eiland gegaan , maar … ik vond het niet zo bijzonder.
Aan het einde van die dag zijn we toch nog gaan varen , en zijn we naar een andere plaats op het eiland gegaan , Hammerhavn.
Hier stond een prachtige Ruïne op een hoog deel van het eiland , en daar wilden we de volgende dag naar toe.
Maar omdat op weg naar Hammerhavn de stuurautomaat kapot ging ( later bleken dat er enkele tandwielen afgebroken waren in de gearbox bleef ik aan boord om te proberen die te repareren terwijl Aletta en Deborah wel met de groep meegingen om de ruïne van het kasteel te bezichtigen .
Die dag was het de bedoeling dat we om ca 13.00 uur weer zouden gaan varen echter was het niet bepaald weer om dat te doen , 6 Bft en regen en eeen behoorlijke golfslag , en het alternatief was abseilen , en dat heeft Deborah dan ook met een deel van de ploeg gedaan en ze vond het zo super dat ze uiteindelijk 2 x is geweest , Stoer!

De volgende dag zijn we uiteindelijk wel gaan zeilen , en we zijn van Hammerhavn op het eiland Bornholm naar het zuid Zweeds IJstad gevaren , aan de wind gekruist , ca 5 Bft Heerlijk om weer eens lekker te zeilen met voldoende wind , want in de voorgaande dagen moest toch wel regelmatig de motor even bijgeschakeld worden.
In IJstad zweden zijn wij een halve dag blijven liggen zodat er door Aletta en Deborah lekker geshopt kon worden, en ik … ik was aan het proberen om aan een onderdeel voor de stuurautomaat te komen , maar helaas bleek dat na vele keren bellen en het bezoek aan een lokale watersportzaak niet in Zweden , Denemarken en later ook niet in Nederland voorradig te zijn.
Hierna zijn wij doorgevaren met nog 4 andere boten naar het Stadje / dorpje Torp terwijl er 4 boten bleven liggen in IJstad en een aantal van de bemanningen met de trein naar Kopenhagen gingen.

S middags om een uur of 7 zijn we uiteindelijk in Torp aangekomen waar we met de bemanningen van de 4 andere boten waarmee we daar naar toe gevaren waren lekker geborreld hebben in de kuip , waarna we naar een lokale Algerijnse Pizzaboer zijn gelopen.
Hier werd toen we in het restaurant ( veredelde pizza snackbar) de deur achter ons op slot gedaan zodat de eigenaar zich volledig op onze groep kon richten , we waren ten slotte met 16 personen en daar had hij zijn handen wel vol aan.
Het leuke was dat we ons drinken uit een blikje of flesje kregen , en dat de pizza uiteindelijk maar ca 7 euro koste.
De eigenaar vond het uiteindelijk ook super om zo een gezelschap in zijn zaak te hebben , en maakte dan ook foto s van ons.

De volgende dag zijn we verder gevaren naar Klintholm op het eiland Mon ( Denemarken)
Hier komen de schepen van de tocht weer bij elkaar nadat we onafhankelijk van elkaar uit twee verschillende havens vertokken zijn.
In de grote jachthaven van Klintholm vinden we allen aan een steiger uiteindelijk een plekje.
Hier is ook weer een prachtig natuurgebied waar we ook weer een prachtige wandeling maken naar de krijtrotsen van Mon.
Aletta en ik kunnen ons het aantal traptreden nog goed herinneren 544 weet je hoe hoog dat is….HOOOOOOOOG. (gelukkig waren er af en toe een aantal bordessen met bankjes , zodat we even (net als alle andere bejaarden) toen we naar boven terug moesten even konden uitrusten.)

Na Klintholm zijn we verder gevaren naar Gedsner , en hier kwam er wederom een splitsing in de vloot , want terwijl er 4 schepen de jachthaven ingingen , waaronder wij , gingen er 5 voor anker een stuk verderop.
Beide delen van de vloot hadden het hier prachtig , wij echter trokken de BBQ te voorschijn en stuurden de kids er op uit om vlees te regelen. Kun je je voorstellen , kinderen in de leeftijd van 10 tot 16 die op een Deens eiland met een handvol Deense Kronen zonder Deens te praten met twee tassen vol eten op de haven terug komen, SUPER.
Uiteindelijk de hele avond met super mooi weer , en een prachtige zonsondergang op ons gemak gebarbecued.

De volgende dag begint het echt een beetje op een terugtocht te lijken, we gaan weer naar Duitsland , en wel Heiligerhafen .weliswaar een regenachtige dag , maar wel een super wind , halve wind met 8 knopen gemiddeld , kortom heerlijk gevaren.

Vanuit Heilgerhaven de dag er op doorgevaren naar Brunsbutel , direct het hele Kielerkanaal ook weer door.
Door dat wij redelijk hard varen , zowel zeilend , als op de motor waren we om ca 13.00 uur al bij de entree van het Kielerkanaal , dit terwijl een aantal anderen toen al een heel stuk achter ons lagen , voor ons gunstig want in die tijd van het jaar wordt het al weer wat vroeger donker en daarvan afhankelijk mag je maar tot een bepaalde tijd varen op het Kielerkanaal , en wij kwamen uiteindelijk om 19.00 uur aan in Brunsbuttel ( het einde van het kanaal waar de sluizen zijn die weer toegang geven tot de Elbe .
Een aantal schepen echter waren inmiddels zo ver achterop geraakt dat zij speciaal toestemming moesten vragen om door te mogen varen op het kanaal , zij kwamen uiteindelijk om ca 11.00 uur aan , ca 2 uur na de tijd dat het nog is toegestaan om op het kanaal te varen .

Hier zijn we s avonds maar eens even lekker uit eten geweest , want ondanks dat het ons een beetje saai stadje leek , zat er een heerlijk restaurantje, en toen we daarvandaan kwamen konden we zo weer aan het palaver , om te bespreken waar we de volgende dag naar toe konden gaan.
Omdat het weerbeeld nog steeds redelijk gunstig was besloten we met zijn allen om de volgende dag door te varen naar Helgoland , een Duits eiland in de Duitse bocht waar vooral veel toeristen heen gaan om belastingvrij drank parfums en sigaretten te kopen.
Wij hebben echter niets bijzonders daar gekocht.
Op Helgoland is eigenlijk het einde van de gezamenlijke vakantie , zodat hier ook het afscheidsdiner is, en de familie Gommers en Bouwers regelen in de middag een restaurant wat onze groep van 36 personen kan herbergen.

De volgende dag vertrekt de eerst groep van Helgoland om direct door te (proberen) te varen naar Vlieland, dat zij uiteindelijk met behulp van de reddingbrigade Lauwersoog binnengeloodst worden is te danken aan de harde wind die vanaf die middag opstak.
De tweede groep wilde naar Borkum en wij wilden naar Norderney , en toen wij Norderney binnen wilde lopen begon in een klap de wind door te zetten met 32 – 39 knopen wind , 8 bft dus , en de groep die naar Borkum wilde liep dus ook binnen in Norderney omdat zij het niet zagen zitten om toen met die wind nog door te varen naar Bokum, goede keus dus.
Om Norderney hebben wij toen nog een lekker dagje gefietst met prachtig weer , maar wel behoorlijk veel wind.
De groep die de vorige dag ook naar Norderney was gekomen zijn die dag wel weg gegaan over het wad naar Borkum .
Wij reden met de fiets over de boulevard ten we hen zagen vertrekken.
Op het eiland Norderney hebben we nog even geshopt en lekker een terrasje gepakt

De volgende dag zijn we met een hele gunstige wind bezeild naar Lauwersoog gezeild terwijl we achteraf hoorden dat de andere ploeg aardig wat problemen hadden ( water naar binnen via het ankerschot , net in de schroef en een afsluiter van een gootsteentje vergeten dicht te draaien.
Wij moeten het afkloppen maar wij hebben op de stuurautomaat na geen problemen gehad in de vakantie.
Uiteindelijk lagen we s avonds weer in Lauwersoog ……einde vakantie, voor Aletta en Deborah dan , want ik moest nog de boot nog richting thuis varen.
Zaterdag ochtend zijn uiteindelijk Aletta en Deborah met de auto die in Lauwersoog stond naar huis gegaan en ben ik naar Vlieland gezeild.

Dit was mijn eerste ervaring om met de Together in mijn eentje de zee op te gaan , en dat zonder stuurautomaat en met een hoop wind.
Uiteindelijk heb ik de boot in de haven van Lauwersoog opgetuigt en ben ik tussen Ameland en Terschelling pas echt gaan zeilen , om daar te komen heb ik wel eerst even een uurtje met de motor gevaren.
Eenmaal op zee bleek dat er inderdaad een behoorlijke wind stond en met een rif en fok ging het als een speer.
Uiteindelijk 11 uur later om 18.00 uur liep ik Vlieland binnen , mijn eerste 70 mijl solo, en het ging perfect!

De volgende dag ben ik van Vlieland naar Enkhuizen gevaren, het enigste probleem voor mij solo was de sluis waar ik een landvast heb moeten kappen omdat ik met de boot aan de sluiswand hing…… effe blijven opletten blommetje , enne wel handig normaal met Aletta en Deborah er bij..

De volgende dag maar even in Enkhuizen gebleven ……windkracht 9 is toch wat te veel in mijn eentje moet ik toegeven.
Daar wel kennis gemaakt met mensen die ook een Hanse 370 hebben ( hun boot heeft een vaste ligplaats in Colijnsplaat ) en van hen vernomen hoe ik de douche lekkage moest reparen , iets wat ik later in Hellevoetsluis dan ook gedaan heb , 2 jaar lekkage voor 10 euro gerepareerd in 1 uurtje.

De volgende dag was er in de ochtend wat minder wind en zou ik samen opvaren met een van de boten die ook mee naar de Oostzee zijn geweest , maar om 8 uur sms ten ze dat ze al vertokken waren.
Nou ja dan maar alleen , en zo voer ik om 9 uur de sluizen in van de dam Enkhuizen – Lelystad .
Dit ging perfect , ook omdat ik naast een boot af kon meren waardoor er mensen waren die mijn lijnen aanpakten en ik zelf weinig hoefte te doen.
De sluis uit besloot ik alleen een fokje te zetten want de wind was wel weer toegenomen en was inmiddels al weer een dikke 7 bft .
Even aan het varen zag ik degene waarmee ik op zou varen weer terug komen zeilen , zij vonden het te veel wind , maar ja als ik eenmaal vaar , dan vind ik het wel best en omdat de boot als een speer ging ben ik wel doorgevaren.
Ook onderweg heb ik wel het grootzeil weer bijgezet , zij het met twee reven want de wind was wel weer wat toegenomen naar 8 Bft, maar ja ik kon wel hoger aan de wind , en uiteindelijk liep het perfect.
Om 15.00 uur lag ik uiteindelijk in Amsterdam en kon ik s nachts door Amsterdam en heb ik daarna de boot laten liggen op de Westeinder en kwam ook voor mij hier de vakantie ten eind.