Op weg naar huis.
Thursday, July 24th, 2008Vanuit de Roompot betonhaven zijn we uiteindelijk verder gevaren (wouw wat een end) naar Zierikzee om daar zoals gewoonlijk opgestapeld te worden langs de kade , altijd weer een bijzonder gezellige bedoening zo met 6 a 7 boten naast elkaar , maar gelukkig lagen we niet langs de kant , want even verderop lag een grote Bavaria met fenders die zo plat als een duppie waren doordat er met zoveel wind op de kop de boten behoorlijk hard op drukten.
Tijdens het binnenvaren hoorden we nog ergens een kreet vandaan …. ALETTAAAAA en dat was Truusja die ons vanuit hun Spear langs zagen varen , en daar zijn we s `avonds nog even een ijsje mee wezen eten en uiteindelijk hebben we op hun boot nog tot een uur of twaalf aan bord zitten kletsen, erg gezellig allemaal.
De dag daarna zijn we doorgevaren naar de Grevelingen waar we nog preciec mee konden schutten in de sluis van Bruinisse .

Hierna zijn we gelijk maar doorgevaren naar Herkingen omdat we het nu eenmaal nooit zo hebben op de haven van Aquadelta (hiervan hoorden we achteraf dat deze helemaal vol lag)
In Herkingen werd het echter niet zo een mooi weer , maar dat was voorspelt.

Toen we net in Herkingen aanlegden zagen we daar aan de andere kant van onze steiger nog een Hanse 370 aanleggen en dat was de Familie Leinse uit Amstelveen met hun splinternieuwe Bon Binie waarmee ze voor het eerst op vakantie waren en die zijn s avonds bij ons op visite geweest nadat we eerst geprobeerd hadden in het restaurantje op de haven wat te eten te scoren .
Daar dit bij dit restaurant na twee uur wachten op ons eten niet bleek te lukken zijn we een heerlijke sate gaan halen bij de lokale snackbar verder op in de hoofdstraat van Herkingen.
Later hoorden we van een vaste ligger uit Herkingen dat je inderdaad op de haven in Herkingen maar beter niet meer kunt eten want het is er inderdaad een drama met de keuken en de bediening!
De volgende dag zijn we in Herkingen blijven liggen want het weer was gewoon bar en boos met de hele dag regen , maar omdat dit eigenlijk in onze vakantie nog niet vor was gekomen vonden we dat niet zo een groot probleem.
S avonds zijn we uitendelijk ook nog bij de familie Leinse aan bord geweest waar we ook hun nieuwe schip hebben bewonderd.
De volgende dag was uiteindelijk het weer opgeknapt en kon de jeugd weer heerlijk naar buiten om te roeien en krabben te vangen al waren die niet zo rijkelijk in de haven aanwezig.

Ook was er die dag nog even tijd om de onderkant van de boot even schoon te maken want er hing inmiddels een baard onder waarvan wij ons allemaal verbaasden dat dat zo snel aangegroeid was , maar ja er zit ook nog geen goede antifauling onder , en dat word onze winterklus als de boot weer de kant op gaat.

Later die dag zijn we uiteindelijk op pad gegaan richting Willemstad waar we afgesproken hadden met Ruud en Karin en hun Mees.
En eindelijk op het Volkerak kon voor het eerst deze vakantie onze nieuwe spinaker op de boot gezet worden en dat ging nog niet helemaal goed maar uiteindelijk stond ie er prachtig op.

Doordat we in plaats van met de motor door waren gevaren met de spinaker op rustig naar de Volkerak sluizen zijn gespinakerd waren we wel wat later in Willemstad.
Gelukkig werden we wel door Ruud van Straten gewaarschuwd dat mijn oude friendship 28 daar lag zodat we in de batterij een plekje zochten ipv in het dorp want anders had de eigenaar daarvan mij weer tienduizend en een onzinnige vragen gesteld en daar hadden we niet zo een zin in…., wel hebben we de friendhip zien liggen en zo op het eerste gezicht zag die er goed uit.
Ook hebben we nog even die avond bij Ruud en Karin aan boord gezeten op even lekker bij te kletsen en daardoor weer eens lekker laat naar bed.
Deborah ging daarna echter weer vroeg in de ochtend haar bed uit om nog even voor we allemaal weer op pad gingen even met Mees te spelen.
En die dag was het uiteindelijk het ind van de vakantie , we gooiden los in Willemstad en enkele uren later lagen we weer in onze box in Hellevoetsluis … en daar hebben Deborah en ik Aletta naar huis gestuurd om maar weer eens wat geld te gaan verdienen.
Maar omdat Deborah en ik nog een paar dagen hebben zijn wij gebleven …. en het werd die donderdag 24 juli gewoon prachtig zeilweer en daarom zijn wij nog even heerlijk gaan zeilen…… sorry Aletta.


























